مهم دست مىيابيم . زيرا نظر درست در زمينه شناخت عقل قاعده استوارى براى علم و راههاى كسب آن را در اختيار ما مىنهد ، زيرا عقل همان پيشينه‌هايى است كه با ايمان بدانها حجّتى قوى بر درستى مدركات و درپى آن انديشه‌ها و استنباطهاى خود مىيابيم و در صورتى كه بدان ايمان نياوريم بايد قاعده جايگزين آن را از احساس و خيالى بدانيم كه در مسائل فوق بدان تكيه كنيم چنانچه نظر درست در زمينه شناخت عقل ، نفياً يا اثباتاً تعريفى عميقتر از واقعيّت وجودمان در اختيارمان مىنهد كه آيا وجود ما داراى ارزشهاى والاست يا چيزى جز ماده‌اى بىارزش نيست و با شناخت خود مىتوانيم ديگران را بشناسيم و بدين ترتيب پايه‌هاى صحيح جامعه‌شناسى ، اقتصاد و سياست را بنيان نهيم . ج - امروزه هيچ‌كس يافت نمىشود كه وجود عقل را انكار كند يا راضى بدان باشد كه او را ديوانه خوانند ولى نظريات در پاسخ به اين سؤال : عقل چيست ؟ با يكديگر اختلاف جدّى دارند . مقصود ما از « عقل » همان امرى است كه ما را به سوى « حق ، خير و جمال » هدايت مىكند و ما را بدان فرمان مىدهد و امتناع تناقض و امكان اوج گرفتن ، و . . را براى ما مكشوف مىدارد . گروهى « عقل » را تنها انجام كار « خوب » مىدانند و به آنچه در وراى آن است : « نورى كه خير را كشف مىكند و بدان فرا مىخواند » ايمان ندارند .